7HD ร้อนออนไลน์

วันนั้นฉันเคยพลาดลงมือฆ่าคน

“วันนั้นฉันเคยพลาดทำให้คนตาย ฉันอยู่ในเรือนจำมา 13 ปี 4 เดือน โดยไม่รู้เรื่องโลกภายนอก ในวันที่ฉันถูกปล่อยตัวออกมาฉันร้องไห้ ฉันกลัว ไม่กล้ากลับบ้าน เพราะไม่รู้ว่าพวกเขาจะมองฉันด้วยสายตาแบบไหน เขาจะกลัวฉันไหม แล้วฉันออกไปฉันจะไปทำอะไร”

นี่คือคำบอกเล่าของป้าปาน สาวใหญ่อายุ 55 ปี ที่เคยตกเป็นผู้ต้องหาคดีฆ่าคนอื่นเมื่อปี 2535 และถูกจองจำในเรือนจำ 13 ปี 4 เดือน ก่อนได้รับการปล่อยตัวออกมา ป้าปานเล่าวว่าวินาทีที่ศาลตัดสินประหารชีวิตป้าปานเข่าทรุด และเป็นลมส่งผลให้ใบหน้าด้านซ้ายไม่มีความรู้สึก เมื่อเข้าไปอยู่ในเรือนจำป้าปานต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ตนเองอยู่รอด และเธอไม่เคยคิดว่าจะได้ออกมา

“วันที่เป็นอิสระ”  ป้าปานบอกว่า เธอตกใจมากและถามย้ำผู้คุมว่าจริงหรือ เธอจะได้ออกมาจริงใช่ไหม เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร จะไปที่ไหน จะขึ้นรถเมล์สายอะไร เพราะเธอลืมทุกอย่างไปหมดแล้ว ขณะที่ถูกคุมตัวอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยม

“ในความโชคร้ายยังมีโชคดี” มูลนิธิบ้านพระพา (พันธกิจเรือนจำคริสเตียน) เคยมาอบรมเธอที่เรือนจำ เคยบอกกับผู้ต้องขังว่าหากออกไปแล้วไม่ที่ไปที่นี่ยินดีต้อนรับ เธอจึงติดต่อไปและได้รับโอกาสให้ปรับเปลี่ยนตัวเองก่อนเข้าสู่สังคม ป้าปานบอกว่าเธออยู่ที่นี่หลายปีมาก เขาไม่เคยมีท่าทีรังเกียจเธอ ไม่เคยมองด้วยสายตาหวาดระแวง เช่นเดียวกับเพื่อนอดีตผู้ต้องขังที่มาอยู่ที่นี่ เธอได้ฝึกวิชาชีพ ฝึกการอยู่ด้วยตนเองจนป้าปานสามารถประกอบอาชีพและเลี้ยงดูชีวิตตนเองได้

ป้าปานเล่าว่า 13 ปี 4 เดือน มันคือที่สุดของเธอแล้วและเธอจะไม่มีวันหวนกลับไปในนั้นอีก เธอควรมีชีวิตที่ดีเพื่อตอบแทนสังคม เธอบอกว่า ป้าปานเคยทำผิดพลาด แต่วันนี้เธอได้รับโอกาสทำให้กลับตัวกลับใจ ใช้ชีวิตแบบคนปกติ เธอจึงอยากให้สังคมหยิบยื่นโอกาสให้กับอดีตผู้ต้องขังคนอื่น อย่ามองพวกเขาด้วยสายตาเกลียดชัง เพราะพวกเขาพร้อมที่จะปรับปรุงตัว พร้อมที่จะเป็นคนใหม่ หากสังคมไม่ให้โอกาส พวกเขาอาจจะกลับไปสู่เส้นทางเดิม โดยที่พวกเขาไม่อยากทำ